Dudefilles Jan Ignacy, w połowie XVIII w. »indzinier, architekta i geometra przysięgły Rzeczypospolitej«, jak sam się podpisywał. Bliższe szczegóły jego życia nieznane. Był Francuzem z pochodzenia, który w połowie XVIII w. osiadł we Lwowie. Stało się to niewątpliwie w związku z osobą Ignacego Cetnera, wojewody bełskiego, wielkiego miłośnika przyrody, który przy współpracy D-a założył w Krakowcu wspaniały pałac i przepiękny ogród, a drugi podobny we Lwowie. Tu nabył D. niewielką posiadłość i był znany jako Dudefil lub Diudefil. Tu też nazwisko swoje zapisał chlubnie dwiema pracami, mającymi zarówno dla państwa jak i dla Lwowa poważne znaczenie. Pierwszą z nich była odezwa, którą opracował i ogłosił po polsku i po francusku w r. 1759 pt.: List Imci Pana du Deffilles, Indziniera Architekta i Geometry przysięgłego Rzeczypospolitej do Obywatelow Woiewodztw Wołyńskiego, Ruskiego, Podolskiego i Bełzkiego, gdzie podaią się sposoby do zrobienia Kanału służącego żegludze od Dniestru do Bugu, to iest, złączenia morza Czarnego z morzem Bałtyckim. We Lwowie w Drukarni Akademickiey Soc. Jesu. Za pozwoleniem Starszych. Bez podania roku. W broszurce poruszył on po raz pierwszy sprawę dziś tak aktualną, jak połączenie Morza Czarnego z Bałtyckim.
Praca druga łączyła się z zabiegami Komisji Boni Ordinis, która za wzorem Warszawy została w r. 1766 ustanowiona we Lwowie, gdzie rozpoczęła swe »porządkowe« działanie mające na celu podniesienie miasta z upadku zewnętrznego i gospodarczego. Między innymi należało dla celów podatkowych dokonać szczegółowego pomiaru miasta. Na propozycję Komisji zadania tego »iuxta debitam geometrice formam«, podjął się D. Wykonał je i przedłożył Komisji: Plan de la ville des chateaux et des faubourgs de Leopol pour servir à la construction des chemins et à la reparation de l’ancien pavé. Levé par Decret de la Commission Royalle, établie a cet effet par moi Jean Ignace du Desfilles Geomètre Juré du Roy et de la Republique de Pologne l’année 1766. Plan ten, nieocenionej dla dziejów Lwowa wartości, znajduje się w Archiwum Miejskim. Przedstawia dokładnie zabudowania, ulice, place, drogi, ogrody, zadrzewienie itd. miasta i uwzględnia jego śródmieście, przedmieścia i »extremitates«.
Akta radzieckie miasta Lwowa; Charewiczowa Ł., Lwów w odnowie 1766–1769, Lw. 1932.
Aleksander Czołowski